عفت ورزي ، محافظت از حريم خانواده | الزهراء


عفت ورزي ، محافظت از حريم خانواده

تاریخ ارسال : ۱۵ اسفند, ۱۳۹۰ | بازدید : 1,382 | طبقه بندی : حجاب

راه تحصيل عفت و حفظ پاكدامني براي جوان، در اوج قدرت جنسي، چيست؟

اسلام به عنوان آييني جاودانه و آسماني كه حاوي دستوراتي سعادت‏بخش براي بشر است، نهاد خانواده را به عنوان كانوني مقدس، پايدار، عاطفي و پاك، ترسيم كرده است تا ميهماني كه به عنوان همسر، وارد عرصه زندگي مي‏شود، با آرامش، عزت، محبت و شادماني، يك مجموعه رو به گسترش را اداره كند.

قرآن مجيد به پدران و مادران مسلمان دستور مي‏دهد تا فرزندانشان را كه هنوز از نعمت تأهل برخوردار نشده‏اند، به اين امر مقدس تشويق كرده، زمينه‏هاي زندگي سالم و حيات طيبه را براي آنان فراهم سازند و اگر شرايط ازدواج براي كسي وجود نداشته باشد، اسلام راهكار بسيار ارزشمندي را معرفي مي‏كند؛ راهكاري كه هم اجرايي است و براي تحقق آن مانعي وجود ندارد و هم پشتوانه بزرگي براي ورود به عرصه حيات اجتماعي در آينده است و آرامش را براي اعضاي خانواده، مهيا مي‏سازد. اين راهكار مهم، عفت‏ورزي است.

عفت ورزيدن براي يك انسان، ضرورت يك زندگي سالم، بانشاط و آرام است؛ ضرورتي كه تنها در سايه دين به دست مي‏آيد و در سايه خردمندي، رشد و كمال مي‏يابد. انسان امروز، نيازمند اين آموزه‏هاست و پشت كردن به آنها، موجب سستي پيوند خانوادگي، نفوذ و حضور ديگران در عرصه زندگي، اختلاف، عدم اعتماد به يكديگر، بيماري‏هاي روحي – رواني، وسواس، سوءظن و … خواهد شد.

لازم به يادآوري است كه عفت و حجاب، دو مقوله جداگانه‏اند. در عفت ورزيدن، هم رعايت پوشش ظاهري خواهد شد و هم مراقبت از امور معنوي و روحي و اين، موضوعي است كه هم كساني كه رعايت پوشش ديني را مي‏كنند، بدان نيازمندند و هم آنان كه كمي در پوشش خويش، سهل‏انگاري مي‏كنند.

1. عفت دل

يكي از موارد بسيار مهمي كه پيوند خانوادگي را پايدار مي‏سازد، رعايت عفت دل است. خانه‏اي كه تار و پود آن از عشق و محبت ساخته نشود، خانه‏اي پايدار در برابر طوفان‏هاي سهمگين و لرزش‏هاي فراوان نيست. خانه‏اي كه در آن، افراد فراواني حضور يابند و معشوق يا عاشق احساس نكند كه آن خانه براي سكونت وي آماده است، ثبات نخواهد داشت.

همسر، بايد حريم دل را تنها براي همسرش بگشايد و غير از او، به هيچ شخص نامحرمي اجازه ورود ندهد؛ چه رسد به سكونت در آن. كساني كه قبل از ازدواج، اين حريم را مي‏شكنند و با ديگران رابطه‏اي دوستانه و محبت‏آميز برقرار مي‏كنند، پايه‏هاي زندگي آينده را لرزان مي‏سازند.

شايد زندگي بشر صنعتي را اين‏گونه ترسيم كرده‏اند و طراحان ناصالح جامعه انساني كه حضور بي‏پرواي زن و مرد را در كنار هم و با برخي بي‏بندوباري‏ها و عدم رعايت حريم‏ها، رشد و ترقي بشر تلقي كرده‏اند و انسان را در برآورده كردن غرايز جنسي آزاد گذاشته‏اند، امروز، نتيجه آن راهكار را در عدم ازدواج جوانان و فراواني گسست و طلاق خانواده‏ها – ديده باشند.

مرد شايسته، عرصه دل را در اختيار زن شايسته قرار مي‏دهد و جز او را به اين حرم راه نمي‏دهد و فضاي انديشه و دل را معطر به صفاي او مي‏كند؛ زن شايسته نيز چنين مي‏كند و اگر چنين شد، خداوند، از فضل خويش، آنان را بي‏نياز خواهد كرد و اين وعده خدا، حتمي است كه فرمود: زنان پاك، براي مردان پاك هستند).1

2. عفت نگاه

قرآن مجيد به دين باوران دستور مي‏دهد كه چشمان خويش را بي‏پروا بر هر كس نگشايند. (به چشمانت بياموز كه هر كس، ارزش ديدن ندارد)؛ زيرا چشم انسان، عرصه واردات دل و فكر او را فراهم مي‏سازد.

نگاه به نامحرم كه زمينه فساد را فراهم مي‏كند، حرام شمرده شده است؛ چه تصوير باشد و چه فردي در كنار انسان و عجيب است كه انسان‏ها را مي‏توان از روي چشم‏هاي عفيف و غيرعفيف، شناخت. چشمان عفيف، ارزشمندند و چشم دريده، ادب نگاه نمي‏دارد.

انسان موفق، بر هر آن‏چه مي‏رسد، بي‏پروا، چشم نمي‏گشايد و نگاه خويش را محدود مي‏سازد. اگر كسي عفتِ نگاه نداشته باشد، چه بسا كه به بي‏عفتي در عرصه‏هاي ديگر دچار شود. اين عفت، خاص مردان نيست؛ بلكه زن هم بايد عفت را رعايت كند. گر چه بيماري چشم‏چراني، در مردان بيشتر شيوع دارد و مردان، با چشمانشان به دام مي‏افتند و زنان، با گوش‏هايشان.

3. عفت كلام

عفت نگاه، پرهيز از نگاه‏هاي آلوده است كه نتيجه اين پرهيز، پاكي دل و انديشه، از واردات ناشايست است؛ ولي عفت كلام، پاك ساختن عرصه صادرات دل است. آنان كه بي‏محابا از هر چه بخواهند، سخن مي‏گويند، هر واژه‏اي را بر زبان مي‏آورند و در پردازش كلمات خويش، محاسبه دقيقي ندارند، نه ارزش خويش را حرمت مي‏نهند و نه ارزش مخاطب را.

بسياري از افراد، نمي‏توانند برخي از واژه‏هاي ناشايست شنيده شده را بيان كنند و با نگفتن آن، شادمان‏ترند كه اين، از سلامت روح و بهداشت روانشان حكايت دارد و در مقابل، كساني يافت مي‏شوند كه بسيار مشتاقند تا هر واژگاني را به كار گيرند و از هر موضوعي – حتي ناشايست – سخن گويند كه اين، نشان از عدم تربيت درست دارد.

انسان مؤمن، حق ندارد ديگران را مسخره كند؛ لقب زشت دهد؛ تهمت ناروا زند؛ افترا بندد؛ صداي خويش را بي‏اندازه بلند كند و يا از واژگان ناشايست، استفاده كند. چنين انساني، از عرصه دين، فرو مي‏افتد و به خشم الهي، دچار مي‏شود.

4. عفت دامن

يكي از مؤلفه‏هاي مهم عفت، عفت دامن است. پاكدامني، از نوجواني و جواني سرچشمه مي‏گيرد و در دوران ميان‏سالي و كهن‏سالي، ثمره‏اش به بار مي‏نشيند. بدترين خيانت‏ها، خيانت در اين عرصه است و غريزه جنسي، اگر درست در اختيار قرار نگيرد، انسان را به ورطه‏هاي خطر مي‏كشاند. در قرآن آمده است: (به زنا، نزديك نشويد)؛2 نه اين كه زنا نكنيد؛ يعني حتي بايد از لغزش‏گاه‏هاي اين خطر مهلك، پرهيز كرد.

قرآن مجيد براي جلوگيري از خطر فساد جنسي، راهكارهاي زير را ارائه كرده است:

الف) تربيت جنسي از دوران كودكي و رعايت دستورات اخلاقي خانوادگي و زناشويي، از آغاز تولد كودك تا بلوغ.

ب) رعايت حريم ميان نامحرمان و پوشش مناسب.

ج) عدم اختلاط نامحرمان در هر محيطي.

د) مراقبت از لغزش‏گاه‏هايي كه انسان را به عرصه بي‏عفتي مي‏كشاند.

ه) محدود كردن بعد عاطفه در خانواده و عدم دل‏بستگي به نامحرم در جامعه.

5. عفت شكم

يكي از عوامل بدبختي انسان‏ها، بي‏پروايي در خوراك است؛ يعني اين كه انسان هر چه بيابد، بخورد و از هر راهي، كسب ثروت كند. غذاي حرام موجب شد كه مسلمان‏نمايان، در كربلا، در مقابل فرزند رسول خدا صلي‏اللّه‏عليه‏وآله صف‏آرايي و به كشتن او افتخار كنند. امام حسين عليه‏السلام فرمود: (اگر نبود طعام‏هاي حرامي كه شكم‏هايتان پر از آن گشته است، چنين بي‏پروا، در قتل من تلاش نمي‏كرديد).

اگر نفس انساني را در دو بعد مادي و ملكوتي ترسيم كنيم، تلاش افرادي كه فقط براي پروار جسم مي‏كوشند، فربه‏سازي نفس مادي را در پي دارد. آنان، همه همتشان اين است كه چه بكنند، تا بيشتر ثروت اندوزند و شعله شكم افروزند و جسم خويش را در ناز نگهدارند. به قول استاد علامه حسن‏زاده آملي: (آن‏جا كه شكم داير است، دل باير است).

امام علي عليه‏السلام فرمود: (من كه امير بر شمايم، به قرصي نان جو بسنده مي‏كنم و بدا به حال كسي كه به خاطر شكم به دوزخ در افتد).

عفت شكم نيز در عفت دل، تأثير فراواني دارد. طعام آلوده، جسم را مي‏آزارد و طعام ناپاك، روح را. غذاي حرام، روح را از پرواز باز مي‏دارد و حريم زندگي را بر خطرها مي‏گشايد؛ پس بايد در غذايي كه مي‏خوريم، دقت كنيم.

جامعه امروز، هم در سن ازدواج، هم در نوع زندگي اجتماعي و تحصيلي، هم در بافت خانوادگي و هم در زمينه فراواني زمينه‏هاي گناه، با جامعه ديروز، متفاوت است. نوجوان ديروز، مي‏توانست بدون شغل و تحصيلات عالي، ازدواج كند و در كنار خانواده خويش، روزگار بگذراند. ديروز، زمينه‏هاي آلودگي صوتي و تصويري و… آن قدر فراوان نبود؛ شرايط دوري از خانواده و اختلاط ميان دو جنس، اين قدر شايع و دسترسي به نامحرم، بدين صورت آسان نبود.

دوست عزيز! انسان شايسته، در هر عصر و زمينه، بايد در مقابل آسيب‏ها و خطرها، قد برافرازد و ناملايمات را هموار سازد. راهكار عفت براي جامعه امروز، ديروز و فردا، كارگشاست.

پرهيز از گشاده‏دستي در چشم دوختن، اجتناب از سخن ناروا گفتن يا شنيدن، دوري از اختلاط بي‏جا و بي‏مورد، خودداري از خودنمايي و بدن‏نمايي، مواظبت از جسم، روزه‏داري براي تقويت اراده و كنترل نفس و تربيت جنسي صحيح، راه‏كاري‏هايي هستند كه غفلت از آنها، در همه زمان‏ها، انسان را به سقوط مي‏كشاند.

راهكار اصلي، پرهيز از شيطان و تلاش دائمي در بندگي خداست كه اين، صراط مستقيم سعادت و نجات است؛ (الا تعبدوا الشيطان و ان اعبدوني هذا صراط المستقيم).3

1. نور، آيه 26.

2. اسراء، آيه 32.

3. يس، آيه 60.

منبع : مجله پرسمان

ارسال توسط : الزهراء "س"

نظر مخاطبان:


    id="respond">نظر شما:
    1- گزینه های ستاره دار الزامی می باشند.
    2- ایمیل شما نمایش داده نمی شود.
    3- لطفا جهت دریافت پاسخ نظر خود حتما ایمیل خود را بصورت صحیح وارد نمائید.
    نام *
    ایمیل *
    سایت


    سه + = 11